Keith Tyson
Museum de Pont in Tilburg
verlengt t/m 1 juli
kaartje 6 euro (vol tarief)
Het is alweer enige tijd geleden dat ik naar mijn favoriete museum de Pont ben geweest. Ik bezocht de tentoonstelling van Keith Tyson (Ulverston, UK,1969) Lagre Field Array.
De recentie is wat dat betreft wederom wat achterhaald. Echter is de tentoonstelling verlengt en voor degene die het nog niet heeft gezien het is fantastisch.
Naar mijn mening is het de beste tentoonstelling die ik in de afgelopen tijden heb gezien. Het werk van Keith Tyson is ronduit overweldigend. Als je de zaal binnenloopt staan er op de grond 300 beelden. Ze staan in een grid. Elk beeld is ongeveer 60x60 cm. de ruimte tussen de beelden is 120 cm. Sommige beelden zijn hoger maar de maatvoering is een meervoud van 60 cm, met een maximale hoogte van 240 cm. Een maat die gerelateerd is aan de menselijke maat (180 cm is de gemiddelde lengte van een man). Een conceptueel uitgangspunt dus.
De uitvoering van de 300 beelden is echter verre van conceptueel, veel meer allegorisch, narratief en vooral heel erg beeldend. Sommige beelden zijn rondweg kitch te noemen. Ze zijn gemaakt met precizie en vakwerk, alles bij elkaar valt de kitcherigheid totaal weg in de installatie.
Large Field Array is afkomstig van het grootste radio astronomisch observatorium op de grens van Amerika en Mexico. Waar meer dan 300 schotels op de ruimte gericht staan.
Als je door het werk heen loopt krijg je in eerste instantie niet door waar het werk over gaat. De beelden zijn te verschillend. Soms zijn er raakvlakken en word het brein geactiveert om een groter verband te ontwaren. Soms lukt het maar dan staat er weer een ander onderwerp wat het verband onderuit lijkt te halen. Er zijn bijvoorbeeld bepaalde plaatsen in het grid die over natuur lijken te gaan. Dan staan er beelden met bloemen en paddestoelen in de buurt van elkaar, dus denk je; 'he ik heb iets door'. Vervolgens staat er een soort machine tussen die waterdamp laat draaien!? Als toeschouwer probeer je de zaak te ordenen en verbanden/structuren bloot te leggen. Sommige beeldelementen komen steeds in een ander werk terug en geven de werken daardoor iets mystieks. Waar gaat het werk over denk je. Een eenduidig antwoord lijkt er niet te zijn, het werk gaat over alles.
Het meest interessante aan het werk is mix tussen concept en figuratie, en het bewijs dat deze mix fantastisch goed werkt. Het werk vraagt ook om een fysiek actieve houding; je moet er tussendoor, omheen en soms op de knieen. Dit betrekt de toeschouwer in de installatie. Kortom een werk waar je niet omheen kunt!
maandag 14 mei 2007
woensdag 9 mei 2007
Art Amsterdam 2007
Art Amsterdam 2007.
Rai Amasterdam
9 t/m/13 mei 2007
€ 15,- entree (vol tarief)
Vandaag wilde ik een primeur. Speciaal voor de trouwe blog lezers een verslag van de eerste dag van de Art Amsterdam! De deuren openden voor het gewone publiek rond 17.00 uur. Het was niet al te gek druk dus ik kon lekker kuieren door de rai. Hoewel, kuieren is niet echt het juiste woord. Ik kwam aan rond 18.00 uur en moest om 20.00 weer weg. Dit is geen aanrader want er is te veel om te zien.
Bij binnenkomst was er een boekenstand maar daar heb ik verder niet bij stilgestaan.
In totaal waren er 140 stands. Alle bekende Nederlandse galeries zijn aanwezig. Ook uit het buitenland zijn enkele galeries met goed werk te zien.
Mijn plan was om het beste werk te zoeken. Het viel niet mee. ook omdat ik de namen van de kunstenaars ben vergeten en de bijbehorende galeries. Vrijdag ga ik er nog een keer naar toe en zal ik mijn persoonlijke favoriet laten blijken.
Veel schilderwerk is er te zien. Monochromen en abstract geometrische werken zijn ruim vertegenwoordigd. Ook zijn er veel tekeningen en fotografien. Voor elk wat wils zou ik zeggen. Het leuke is dat er naast bekende en gevestigde kunstenaars ook een aantal jonge en aanstormende talenten tentoon worden gesteld. Zo werd vandaag ook de winnaar van de Thieme Art Award uitgerijkt maar wie die gewonnen heeft.... ik was er alweer vandoor dus kijk gerust op de website van de beurs, of nog beter op de beurs zelf!
****
Rai Amasterdam
9 t/m/13 mei 2007
€ 15,- entree (vol tarief)
Vandaag wilde ik een primeur. Speciaal voor de trouwe blog lezers een verslag van de eerste dag van de Art Amsterdam! De deuren openden voor het gewone publiek rond 17.00 uur. Het was niet al te gek druk dus ik kon lekker kuieren door de rai. Hoewel, kuieren is niet echt het juiste woord. Ik kwam aan rond 18.00 uur en moest om 20.00 weer weg. Dit is geen aanrader want er is te veel om te zien.
Bij binnenkomst was er een boekenstand maar daar heb ik verder niet bij stilgestaan.
In totaal waren er 140 stands. Alle bekende Nederlandse galeries zijn aanwezig. Ook uit het buitenland zijn enkele galeries met goed werk te zien.
Mijn plan was om het beste werk te zoeken. Het viel niet mee. ook omdat ik de namen van de kunstenaars ben vergeten en de bijbehorende galeries. Vrijdag ga ik er nog een keer naar toe en zal ik mijn persoonlijke favoriet laten blijken.
Veel schilderwerk is er te zien. Monochromen en abstract geometrische werken zijn ruim vertegenwoordigd. Ook zijn er veel tekeningen en fotografien. Voor elk wat wils zou ik zeggen. Het leuke is dat er naast bekende en gevestigde kunstenaars ook een aantal jonge en aanstormende talenten tentoon worden gesteld. Zo werd vandaag ook de winnaar van de Thieme Art Award uitgerijkt maar wie die gewonnen heeft.... ik was er alweer vandoor dus kijk gerust op de website van de beurs, of nog beter op de beurs zelf!
****
zondag 6 mei 2007
Leve de Schilderkunst!
terug naar de figuur
Kunsthal Rotterdam tot 6 mei
De expositie had als thema de afbeelding van de mensfiguur. Er waren veel internationaal bekende schilders te bewonderen zoals Lucian Freud, James Currin en Neo Rauch. Ook was er veel ruimte voor toonaangevende nederlandse schilders. Wat dat betreft dus zeker de moeite waard, om te gaan kijken.
De tentoonstelling is ingedeeld in thema's, zoals 'intieme momenten', 'de onbeschaamde blik', 'op de huid'. Per thema was er een inleidende tekst voorhanden. Naar mijn mening, bedoeld om het getoonde werk in hapklare brokken voor te schotelen; je kan nou niet zeggen, dat het werk van Kiki Lamers en Lucian Freud veel met elkaar van doen heeft. Toch viel hun werk onder het thema 'de onbeschaamde blik'. Dus voor mij was het beter, die thema's te vergeten, die irriteerden alleen maar.
Een werk wat indruk op me maakte, was Big Wet Head van Ena Swansea. Er staat alleen een vrouwenhoofd op, daar niet van, maar hoe de kleuren naar voren komen op het doek is toch wel lekker. De ondergrond is grijs en daarin of daarop komen de helderste kleuren in mond neus lippen naar voren. Het is ook lekker geschilderd: het lijkt allemaal een laag nat in nat.
Er was ook een hoekje Maatschappij kritische blik. Hier was werk te zien met irak of fundamentalisme of gewoon moslims als onderwerp. Een epoxy-schilderijtje met erop Linsay England, duim omhoog, dat soort dingen. Ik had het niet zo op dit soort werk. Madonna van Bos en Lommer van Sarah van der Heide: alleen de titel al. Lekker subtiel. Erop afgebeeld zie je een meisje met een hoofddoek, met een soort duizend en een nacht achtergrond. Nog abonimabel in de details ook.
Rob Birza toont een menigte gezeten moslim-mannen, misschien in een moskee. De contouren zijn rood geschilderd en ze kijken allemaal scheel. Dit afgewerkt met een stoffen lijst met patroon erop van het afrikaanderplein. De lijst vond ik dan nog wel een leuk ideetje, maar de kwaliteit van deze werken en hoe ze met zo'n toch beladen thema omgaan: ik vind het zielig.
Dat je ook geen 'maatschappijkritische blik' nodig hebt om een goed schilderij te maken, bewijst Sidi el Karchi. Het is een meer dan levensgroot zelfportret, in een bozige afstandelijke houding met capuchon. Het is er strak in tekening en ook geschilderd, op een vrij grof canvas. Dat strakke is niet een stijl waar ik normaal erg op val; misschien kwam het door het gelodder van net, maar het paste ook bij de koelheid van de blik en de diepblauwe achtergrond. Op ander werk van Karchi vult hij de strakheid ook anders in, het kleurgebruik is steeds heel sterk.
Al met al was het toch wel een kijkshow. Genoeg te zien, ik denk dat ik een vijfde hier besproken heb. Je ziet in ieder geval de meest uiteenlopende manieren om de mens in verf te vatten, met een leuk themasausje eroverheen.
Beeld Oog Brein
Titel: Beeld Oog Brein, Beeldhouwkunst en visuele zeggingskracht.
Plaats: Beelden aan zee, Scheveningen.
Tentoonstellingsduur: nu - 17 juni 2007
Het museum beelden aan zee heeft al twee weken een tentoonstelling, Beeld Oog Brein. Ik loop achter de feiten aan maar ach het duurt toch nog even dus dit stukje kan er nog wel af.
Het museum is wel mooi. Ingebouwd in een duin, met dezelfde kleur ook.
De tentoonstelling is gemaakt tergelegenheid van het 12.5 jarig bestaan. Alle beelden komen uit de eigen collectie. Als je het museum vaker hebt bezocht zijn de beelden geen directe verrassing.
Wel een verrassing is de binnenkomst.
Bij de binnenkomst van de tentoonstelling staan 46 beelden uit de collectie. Ze staan alsof ze in een opslag staan, lekker dicht op elkaar. Van laag naar hoog en weer terug. Er staan alleen mensfiguren en portretten uit verschillende materialen, vormen, stijlen etc etc. Het oog heeft er in eerste instantie geen vat op. Een voorbode voor de tentoonstelling, die probeert uit te leggen hoe men beeldhouwkunst kan ontleden.
Want:[ beeldhouwkunst is er om de toeschouwer te imponeren. Beeldhouwers bespelen de zintuigen, in eerste plaats de ogen maar ook de tastzin]. De tentoonstelling is opgebouwd uit drie onderdelen; Beeld, Oog, Brein. Deze zijn verder uitgewerkt met voorbeelden uit de collectie.
Opvallend is wel dat er heel veel mens figuren dan wel portretten als voorbeeld dienen. De boodschap is duidelijk, misschien iets te veel voorgekouwd. Maar het maakt de beschouwer wel duidelijk hoe je beelden kan zien.
Het is geen tentoonstelling met vernieuwende of heftige werken, en als je er echt niets aan vind kan je zo naar het strand om een luchtje te scheppen. Dat laatste had ik overigens wel kunnen gebruiken maar ik had er geen tijd voor want ik moest nog andere dingen doen.
ww
Plaats: Beelden aan zee, Scheveningen.
Tentoonstellingsduur: nu - 17 juni 2007
Het museum beelden aan zee heeft al twee weken een tentoonstelling, Beeld Oog Brein. Ik loop achter de feiten aan maar ach het duurt toch nog even dus dit stukje kan er nog wel af.
Het museum is wel mooi. Ingebouwd in een duin, met dezelfde kleur ook.
De tentoonstelling is gemaakt tergelegenheid van het 12.5 jarig bestaan. Alle beelden komen uit de eigen collectie. Als je het museum vaker hebt bezocht zijn de beelden geen directe verrassing.
Wel een verrassing is de binnenkomst.
Bij de binnenkomst van de tentoonstelling staan 46 beelden uit de collectie. Ze staan alsof ze in een opslag staan, lekker dicht op elkaar. Van laag naar hoog en weer terug. Er staan alleen mensfiguren en portretten uit verschillende materialen, vormen, stijlen etc etc. Het oog heeft er in eerste instantie geen vat op. Een voorbode voor de tentoonstelling, die probeert uit te leggen hoe men beeldhouwkunst kan ontleden.
Want:[ beeldhouwkunst is er om de toeschouwer te imponeren. Beeldhouwers bespelen de zintuigen, in eerste plaats de ogen maar ook de tastzin]. De tentoonstelling is opgebouwd uit drie onderdelen; Beeld, Oog, Brein. Deze zijn verder uitgewerkt met voorbeelden uit de collectie.
Opvallend is wel dat er heel veel mens figuren dan wel portretten als voorbeeld dienen. De boodschap is duidelijk, misschien iets te veel voorgekouwd. Maar het maakt de beschouwer wel duidelijk hoe je beelden kan zien.
Het is geen tentoonstelling met vernieuwende of heftige werken, en als je er echt niets aan vind kan je zo naar het strand om een luchtje te scheppen. Dat laatste had ik overigens wel kunnen gebruiken maar ik had er geen tijd voor want ik moest nog andere dingen doen.
ww
Abonneren op:
Reacties (Atom)